Wg moich informacji, bańki ogniowe obecnie wracają do łask. Jest to doskonała, naturalna metoda wspomagania organizmu w chorobie.

Celowo napisałem „naturalna”, by odróżnić ją od alopatycznej, polegającej na jak najszybszym zablokowaniu objawów chorobowych, co ma ten plus, że chory od razu „wstaje na nogi”, ale minusem takiego gwałtu na organizmie jest fakt, że proces oczyszczania organizmu z toksyn – bo tym w istocie jest choroba – został przerwany. A skoro tak, to toksyny po prostu w organizmie pozostają, z wszystkimi konsekwencjami takiego stanu rzeczy.

I tu narzuca się pytanie: co należy robić w chorobie? Odpowiedź brzmi: nic! Leżeć w łóżku, pocić się, pić duże ilości wody, ale drobnymi łykami, nie jeść (bo to niepotrzebnie obciąża organizm) i czekać – zdrowienie wymaga czasu.

Bańki ogniowe, powodując miejscowe przekrwienie w pobliżu miejscowego stanu zapalnego, wpływają na zwiększenie ukrwienia w tym rejonie, czym wydatnie wspomagają proces wydalania toksyn.

Warto też podkreślić, że po postawieniu baniek należy pozostawać w łóżku, ponieważ można bardzo łatwo zaziębić się i narobić sobie poważnych kłopotów zdrowotnych.

Uwaga!

Stawianie baniek ogniowych jest poważnym zabiegiem i powinna to robić osoba z odpowiednim doświadczeniem.

Autor: Józef Słonecki

W przypadku, gdy istnieje potrzeba zażywania na czczo leków, najpierw pijemy Miksturę oczyszczającą, a po 30 minutach zażywamy leki.

Mikstura oczyszczająca nie jest lekiem jako takim i nie koliduje z żadnymi lekami czy metodami leczenia.

Wyjątek stanowią kuracje oczyszczające, których – ze względu na wydolność wątroby – nie należy wdrażać, gdy trwają jeszcze reakcje organizmu spowodowane kuracją zastosowaną poprzednio.

Przepis na galaretkę (kisielek) z siemienia lnianego - do picia i do okładów

Wlać do emaliowanego garnuszka szklankę wody, zagotować, wsypać 1 łyżkę stołową siemienia lnianego (niemielonego), pogotować na małym ogniu przez 3-8 minut, odstawić aż trochę wystygnie i pić. Gotując krócej otrzymamy płyn nieco gęściejszy od wody, a im dłużej gotujemy, tym bardziej konsystencja staje się podobna do kisielu raczej niż do galaretki, gdyż nigdy się nie zsiądzie i nie będzie go można kroić nożem.

Przepis na macerat z siemienia lnianego

Osoby, które nie tolerują galaretowatej konsystencji mogą do picia stosować macerat.
Łyżkę siemienia lnianego zalać szklanką ciepłej, przegotowanej wody i pozostawić na 4-6 godzin. Do picia podgrzać w kąpieli wodnej. Odcedzić i pić małymi łykami.

Temperatura
Można pić kisielek lub macerat - letni, ciepły albo w temperaturze pokojowej.

Jeśli kisielek lub macerat wystygnie zbyt mocno i chcemy go podgrzać, to najlepiej - w kąpieli wodnej, czyli wstawić garnuszek z siemieniem do drugiego, większego garnka z niewielką ilością wody, która powinna sięgać do tego samego poziomu, co kisielek, a ten większy garnek postawić na palniku i podgrzać wodę do zagotowania. Zamieszać i sprawdzić, czy jest wystarczająco ciepły. Odcedzić i pić.

Zastosowanie
Stosujemy do picia na dolegliwości żołądkowe (na żołądek, na refluks), a także na przykład, do łagodzenia śluzówki przy drażniącym kaszlu - na zmianę z maceratem z prawoślazu.

Zewnętrznie można niewielką ilość galaretki (kisielku) aplikować do nosa za pośrednictwem tamponu zrobionego z kawałka waty. Sprawdzi się także do łagodzenia podrażnień pochwy oraz przy wszelkich podrażnieniach skóry twarzy, rąk, nóg i tułowia, na skutek otarcia, działania środków drażniących lub wycinania (skórek, paznokci).

Przepis na większą ilość galaretki z siemienia lnianego, na przykład do moczenia stóp czy całych dłoni lub do nasiadówek (przy podrażnieniach wywołanych grzybicą pochwy lub hemoroidami), znajduje się w artykule Bóle stóp.

Autor: Grażyna Majewska

Małym dzieciom można podawać Miksturę oczyszczającą, gdy jeszcze śpią, np. godzinę przed obudzeniem.

Jeśli to jest niemożliwe, bo dziecko budzi się, nie może zasnąć i jest głodne, to można podać mu ją 40 minut po śniadaniu. Wprawdzie nie będzie to to samo co na czczo, ale zawsze coś.

Pewna Pani przygotowuje swojej studiującej córce Miksturę oczyszczającą na 5 dni, wykorzystując do tego szklane buteleczki po lekach. Do każdej buteleczki nalewa porcję MO, a córka po przyjeździe do akademika wkłada je do lodówki i codziennie wieczorem wyjmuje jedną buteleczkę, a rano wypija. Trzeba przyznać, że to świetny pomysł, także na wyjazdy na wczasy i inne podróże.

W trakcie procesu oczyszczania organizmu często dochodzi do zaognienia objawów lub pojawienia się dolegliwości będących efektem uaktywnienia się systemu odpornościowego.

W takiej sytuacji można przerwać stosowanie Mikstury oczyszczającej na kilka dni, po czym ponowić jej stosowanie, rozpoczynając od  ¼ dotychczasowej dawki, albo starać się przetrzymać nasilenie objawów.

Decyzję o tym, czy przerwać stosowanie Mikstury oczyszczającą, czy terapię kontynuować – powinien podjąć sam zainteresowany.

Autor: Józef Słonecki

Mikstura oczyszczająca nie jest lekiem jako takim i jej zadaniem nie jest leczenie chorób, lecz usuwanie ich przyczyny.

O ile z zewnątrz nasz organizm od środowiska zewnętrznego oddziela skóra, to od wewnątrz rolę tę pełni błona śluzowa, zwana śluzówką. Szczególnie narażona na rozmaite uszkodzenia jest śluzówka przewodu pokarmowego, która – ze względu na specyficzne właściwości tego środowiska – jest wystawiona na działanie enzymów i kwasów trawiennych oraz produktów przemiany materii drobnoustrojów zasiedlających to środowisko. Na domiar złego, w obecnych czasach do niekorzystnych czynników wpływających na uszkodzenie śluzówki przewodu pokarmowego i utrudniających gojenie się tych uszkodzeń, zwanych nadżerkami, doszły konserwanty oraz chemiczne substancje mające na celu poprawę smaku, zapachu, wyglądu, itd.

Innymi słowy: w naszym środowisku zaszły zmiany powodujące zwiększenie ilości toksyn przedostających się do organizmu, a – jak wiadomo – wydolność systemu odpornościowego jest odwrotnie proporcjonalna do ilości toksyn.

Wniosek nasuwa się sam: każdej akcji towarzyszy reakcja; zwiększona ilość toksyn + spadek odporności = choroby.

I tutaj mamy alternatywę:

• pogodzić się z faktem istnienia tzw. chorób cywilizacyjnych, albo...
• wykazać się inteligencją i dostosować do zmian zachodzących w naszym środowisku.

Ten drugi warunek spełnia systematyczne stosowanie Mikstury oczyszczającej, która umożliwia wygojenie nadżerek śluzówki przewodu pokarmowego oraz oczyszczenie jej z patologicznego śluzu, co ma zasadniczy wpływ na wzrost odporności i – w konsekwencji – ustępowanie chorób, które system odpornościowy był zmuszony zaniedbać ze względu na przeciążenie organizmu nadmierną ilością toksyn.

Ergo: zadaniem Mikstury oczyszczającej jest wzmocnienie systemu odpornościowego, co w konsekwencji wpływa na obronę organizmu przed chorobami i tym samym na ustępowanie chorób już istniejących. Skuteczność Mikstury oczyszczającej w tym drugim przypadku zależy od ogólnej kondycji organizmu w chwili rozpoczęcia kuracji, a także od zaawansowania choroby. W wielu zaawansowanych przypadkach działanie Mikstury oczyszczającej należy wspomóc farmaceutykami, najlepiej niemającymi negatywnych działań ubocznych, np. ziołami, lekami pochodzenia naturalnego czy homeopatycznymi.

Krople do nosa przyrządza się z alocitu rozcieńczając go wodą w stosunku 1:3. Krople w kontakcie z uszkodzoną śluzówką często wywołują ostry ból, sięgający aż do potylicy, toteż na początku należy użyć kropli bardziej rozcieńczonych, na przykład 1:10, albo jeszcze bardziej.

Zamiast wody, do rozcieńczenia kropli do nosa można użyć soli fizjologicznej, którą należy nabyć w aptece.

Przechowywanie kropli do nosa

Krople trzyma się w ciemnej buteleczce w temperaturze pokojowej w ciemnym miejscu.

Krople przechowywane w takich warunkach stosunkowo szybko mogą się zepsuć, toteż jednorazowo należy wykonać niewielką ich ilość, tj. 30 ml.

Jeśli krople wykazują oznaki nieświeżości, należy je wylać i sporządzić nowe.

Zakraplacz

Do zakraplania nosa używa się kroplomierza szklanego z cienką końcówką, który należy kupić w aptece.

Zakraplanie nosa

Położyć się plecami na poduszce, albo (lepiej) na skraju tapczanu, z głową odchyloną mocno do tyłu, żeby krople dotarły do czoła i oczodołów od wewnątrz - a nie do gardła. Końcówkę zakraplacza włożyć nieco (1–2 mm) do dziurki nosa, przytknąć końcówkę do ścianki od strony czubka nosa i wkropić od 5-7 kropli. Następnie w takiej pozycji poleżeć dwie, trzy minuty.

Częstotliwość zakraplania nosa

Nos należy zakraplać jeden lub dwa razy dziennie, za każdym razem tylko jedną dziurkę:

• jeden raz dziennie - prawą dziurkę jednego dnia, lewą drugiego, albo odwrotnie,

• dwa razy dziennie – prawą dziurkę rano, lewą wieczorem, albo odwrotnie.

Uwaga

Mimo tych środków ostrożności - naprzemiennego zakraplania dziurek nosa - może wystąpić obrzęk śluzówki wywołując utratę węchu. W takim wypadku należy przerwać zakraplanie nosa i powrócić do niego dopiero wówczas, gdy węch powróci całkowicie*.

* Uwaga nie dotyczy osób niemających węchu już przed rozpoczęciem zakraplania nosa. Te osoby powinny rozpocząć i kontynuować zakraplanie nosa mimo braku węchu.

Autor: Józef Słonecki

Często zwolennicy przyczynowego leczenia chorób zadają pytanie, czy trapiące ich dolegliwości to objaw oczyszczania, czy objaw choroby infekcyjnej. To jest źle postawione pytanie, ponieważ choroby infekcyjne mają właśnie charakter oczyszczający. Kaszel, katar, grypa, wysypka – wszystkie te choroby są objawem samooczyszczania organizmu z toksyn.

Jeśli zaś chodzi o diagnozę, czy objawy są spowodowane stosowaniem Mikstury oczyszczającej, czy też mają jakąś inną przyczynę, to taką diagnozę najlepiej może postawić sobie sam zainteresowany, robiąc kilkudniową przerwę w kuracji.

Autor: Józef Słonecki

Toksemia jest stanem, w którym ilość toksyn wnikających do krwiobiegu jest większa, niż możliwości układów wydalniczych.